Ciężki schron przeciwlotniczy sekretarza NSDAP Martina Bormanna oraz jego współpracowników, to jeden z najpóźniej wybudowanych obiektów kwatery. Powstał między wiosną a jesienią 1944 roku. W dobrze zachowanej ścianie północnej znajduje się dobrze zachowane wejście do korytarza. Tego typu wejścia nie posiadały zewnętrznych drzwi, by w razie niebezpieczeństwa nalotu możliwie najszybciej znaleźć się w środku schronu. Stalowe drzwi znajdowały się dopiero w głębi korytarza. Stropy korytarzy wzmocnione były stalowymi szynami i wyłożone blachą malowaną białą antykorozyjną farbą.